yazısız mektup

derler ki.:// düğün varfalanca yerde.
kazanlar dolusu pilavla zerde!
galiba şimdide yemek zamanı...//
görmeyin Hocadaki heyecanı,
bir anda zihni allak bullak olur.
ne yapsada gitse düğün evine?
düşünür taşınır çareyi bulur.
çabucacık bir zarf alır eline;
alı al moru mor, kapıya damlar.
açıp ne istediğini srarlar.
//bir mektubu var da ev sahibinin
onu getirdim...// //eh! buyrun, girin.//
sırtında samur bir kürk, görünür ev sahibi.
hoca zarfı eline tutuşturduğu gibi
geçer kurulur sofranın başına;çalakaşık dalar düğün aşına...
adam bakar bakar zarfın üstüne;
sonra hocaya der ki:-//yahu, bu ne?
üzeri yazılı değil bu zarfın.//
hoca içine gömülüp hoşafın;
//aceleye geldi//,der//af buyrun;
içi de yazılı değildir onun.//