ananın ki yerinde dursa

uzun ugraşlardan sonra kayınvalideyi ikna ederek evlenmiştir kahramanımız ancak kaynananın evleriyle aynı sokaga yerleşmesine mani olamamıştır.gülü seven dikene katlanır hesabı mutlu mesut yaşarlar ve müjdeli haberde gelir gelin aş ermektedir. her eşinin seven koca gibi gece gündüz demeden çılgınca bir çabayla görevini yerine getirir muzdur kavundur kaysıdır yagar eve.gelin mutludur ama uyanık kaynana pek hoşnut degildir bu gidişattan. birgün kadın" hayatım akşam gelirken balık alırmısın canım çekti "der. herzamanki görev bilinci ile hareket eden koca balığın da en kralını alarak muzaffer komutan edası ile akşam eve dönerken sokagın başında oturmakta olan kaynana camdan seslerir "damat bi dakka yukarı gelirmisin sana birşey soracam "der
hayıflanar yukarı cıkar damat kaynana onu eve alır "elindeki ne " diye sorar balık olduğunu öğrendikten sonra " bak damat sana bir soru sorucam bilirsen birdaha size karışmam buradanda taşınırım bilemezsen balıgı alırım " der.damat kabul eder kaynana "söyle bakalım benim amım öndemi arkadamı yandamı "der damat hemen zıplar "önde" der kaynana domalır ve donunu indirir balıgı kapar.adam eli boş gider eve gelin sorar "balık nerde" "unuttum yarın alırım" der bizimkisi ertesi gün biraz hırslı balık elinde dönerken kaynana yine çagırır adamı yine aynı soru "öndemi arkadamı yandamı" öğrendi ya zıplar yine "arkada " kaynana önden ayırır bacakları indirir donu önde yine gider balık yine el boş eve gelir bizimki hanımın canı fena sıkılır "bak yarın balık gelmezse fena olur "der üçüncü gün elde balık yine aynı terane damat ya önde ya arkada der işi saglama almak için kaynana indirir donu kaldırır bir havaya yandan açıverir balık yine gider sinirle eve gelir adam kadın adamın ellerine bakar daha agzını açmadan adam " senin ananın amı yerinde durmazsa biz zor yeriz bu balığı" der